กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบโทรศัพท์มือถือ | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์

สุขาปฏิปทา

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ดู: 1396|ตอบกลับ: 1

อิจฉาและตระหนี่

[คัดลอกลิงก์]

6

กระทู้

0

เพื่อน

57

เครดิต

สมาชิกระดับ 2

Rank: 2

บล็อก
0
สตางค์
32
ความดี
14
ชื่อเสียง
2
ล่าสุด
23-8-2017
โพสต์เมื่อ 21-1-2017 11:13:39 |ดูโพสต์ทั้งหมด
มีพุทธวจนที่บอกถึงการกำจัดความอิจฉาและตระหนี่ไหมครับ

19

กระทู้

27

เพื่อน

1หมื่น

เครดิต

สมาชิกระดับ 6

Rank: 8Rank: 8

บล็อก
0
สตางค์
5803
ความดี
3510
ชื่อเสียง
2
ล่าสุด
14-9-2019
โพสต์เมื่อ 22-1-2017 16:18:25 |ดูโพสต์ทั้งหมด
คำว่า อิจฉา ในความหมายของภาษาไทยคือ คำว่า อิสสา (ริษยา) ในความหมายของภาษาบาลี
คำว่า อิจฉา ในภาษาบาลี เป็นชื่อของ ความอยาก

ธรรมที่เป็นเหตุแห่งความเกิดขึ้นของ อิจฉา(ริษยา) และ ความตระหนี่ คือ อารมณ์อันเป็นที่รัก และ อารมณ์อันไม่เป็นที่รัก
เพราะมีความพอใจเกิดขึ้น อารมณ์ที่เป็นที่รัก และ อารมณ์ที่ไม่เป็นที่รัก ย่อมมี
เมื่อไม่มีความพอใจเกิดขึ้น อารมณ์ที่เป็นที่รัก และ อารมณ์ที่ไม่เป็นที่รัก ย่อมไม่มี
เมื่อมีความตรึกในสิ่งใด สิ่งนั้นย่อมยังความพอใจให้เกิดขึ้นด้วยแห่งสัญญาวิตกเป็นเหตุ
ส่วนสัญญาเครื่องทำความเนิ่นช้าย่อมเกิดเกิดขึ้นแก่บุคคลใด
บุคคลนั้นย่อมเพลิดเพลิน ยึดถือ ในเพราะเหตุนั้น เป็นที่เกิดขึ้นของ
ราคานุสัย ปฏิฆานุสัย ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัย มานานุสัย ภวราคานุสัย และ อวิชชานุสัย
อนุสัยทั้ง ๗ เหล่านี้ ย่อมตามนอนบุคคลนั้น
ธรรมที่เป็นเหตุ และ ธรรมที่เกิดมาแต่เหตุ มีด้วยอาการอย่างนี้

มีพุทธวจนที่บอกถึงการกำจัดความอิจฉาและตระหนี่ไหมครับ
***************************
มูล(รากเง่า) ของคำถามที่ถาม เกิดแต่สัญญาเครื่องทำความเนิ่นช้า
เพราะมีผัสสะเป็นเป็นปัจจัย บุคคลย่อมเสวยเวทนาอันเกิดจากอวิชชาผัสสะนั้น
เมื่อมีเวทนาใดอยู่(ในเวทนา ๓) ย่อมมีสัญญาในเวทนาใดนั้น
เมื่อมีสัญญาในเวทนาใดนั้นอยู่ ย่อมเกิดความตรึก (วิตก) ในสัญญาอันเกิดจากเวทนาใดนั้น
เมื่อตรึกถึงสิ่งใด ก็ย่อมมีส่วนแห่งสัญญาเครื่องทำความเนิ่นช้าเกิดขึ้น
พระองค์ทรงตรัสว่า ทางแห่งการดับไม่เหลือซึ่งสัญญาเครื่องทำความเนิ่นช้า
ให้การพิจารณาอารมณ์ที่ควรเสพหรือไม่ควรเสพ เมื่อเกิดมี โสมนัส โทมนัส หรือ อุเบกขา อันเกิดจาก ผัสสายตนะ ๖ ประการ ขึ้นมาว่า
เมื่อเสพแล้ว กุศล หรือ อกุศล เจริญ
ซึ่งเมื่อเสพแล้ว กุศลเจริญ อกุศลเสื่อม
พึงเสพให้มาก เจริญให้มาก
แต่เมื่อเสพแล้วอกุศลเจริญ กุศลเสื่อม
พึงละอกุศลวิตก เหล่านั้นเสีย
ซึ่งมีสัญญา อันเกิดจากผู้อันความเสวยอารมณ์(เวทนา) ที่เกิดแต่อวิชชาสัมผัสถูกต้อง
นี้จะเป็นทางดับแห่งสัญญาเครื่องทำความเนิ่นช้า
เป็นที่สุดแห่งอนุสัย ทั้ง ๗
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

Mobile|Archiver|webboard.watnapp.com

GMT+7, 22-9-2019 10:49 , Processed in 0.045963 second(s), 18 queries .

Powered by Discuz! X2.5 Patch R20130222 Licensed

© 2001-2012 Comsenz Inc.

ขึ้นไปด้านบน