คมสัน โพสต์เมื่อ 30-12-2019 11:35:43

ถ้าเราไม่เอาคำอาจารย์คนไหน ยิงตรงไปที่คำพระพุทธเจ้าอย่างเดียว จะดีไหมครับ

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย คมสัน เมื่อ 30-12-2019 11:37

ในธรรมวินัยของพระองค์นั้น มีพระองค์เป็นผู้บัญญัติ เป็นเจ้าของแห่งธรรม เป็นศาสดาผู้ประกาศ
ผู้ใดเป็นวิญญูชนไม่มีมารยา ไม่โอ้อวด มีสัญชาติแห่งคนตรง
เมื่อพระองค์พร่ำสอนอยู่ แสดงธรรมอยู่ ผู้นั้นปฏิบัติตามอยู่อย่างที่ทรงตรัสสอน
ก็จะทำให้แจ้ง ซึ่งที่สุดแห่งพรหมจรรย์ (คืออรหัตตผล) อันไม่มีอะไรยิ่งไปกว่าได้ นั่นเป็นฐานะ


การได้สดับในคำสอนของพระศาสดาโดยตรงนั้น จึงเป็นกำลังของบุคคลแต่ละบุคคล
ที่สามารถบรรลุคุณวิเศษได้ นั่นคือความแตกต่างของผลนั้นขึ้นกับความแตกต่างของอินทรีย์อย่างนี้
ส่วนพระอรหันต์นั้น เป็นอริยสาวก แม้บรรลุด้วยปัญญาวิมุตติ ก็เรียกว่า มรรคานุคา คือผู้เดินตามมาภายหลัง
สามารถที่จะอาศัยธรรมที่พระศาสดาทรงตรัสสอน แล้วประกาศเผยแผ่แก่บุคคลได้เช่นกัน
ธรรมของพระศาสดาไม่ว่าจะได้ฟังโดยตรงจากพระศาสดา
หรือ ได้ฟังจากสาวกที่ปฏิบัติตามคำของพระศาสดาจึงนำมาประกาศ
ย่อมมีผลคือรสอย่างเดียวกัน หากกระทำให้แจ้งได้ คือ วิมุตติรส นั่นเอง

อินทรีย์ของบุคคลมีความแตกต่างกัน สาวกในพุทะกาลแม้ฟังคำของพระศาสดาโดยตรง
แต่ก็ไม่เข้าใจเนื้อความที่พระองค์ทรงตรัสสอน สาวกบางรูปจึงไปสอบถามพระอรหันต์
(โดยเฉพาะพระมหากัจจายนะผู้เลิสด้วยการขยายความ)
ก็ทำให้แจ่มแจ้งในธรรมนั้นๆขึ้นมาได้ ดังนั้น การฟังธรรมโดยตรงจากพระศาสดานั้นเป็นเรื่องที่ควรกระทำ
แต่เมื่อฟังแล้วไม่อาจหยั่งลงสู่ความเข้าใจที่ลึกซึ้งได้ การอาศัยธรรมของพระอรหันต์
ก็จะทำให้เปิดเผยธรรมที่สงสัยได้เช่นกัน ดังที่พระองค์ทรงตรัสว่า

บุคคลเชื่อธรรมของพระอรหันต์ทั้งหลาย
เพื่อบรรลุนิพพานเป็นผู้ไม่ประมาท
มีปัญญาเป็นเครื่องสอดส่อง ฟังอยู่ด้วยดีย่อมได้ปัญญา

หน้า: [1]
ดูในรูปแบบกติ: ถ้าเราไม่เอาคำอาจารย์คนไหน ยิงตรงไปที่คำพระพุทธเจ้าอย่างเดียว จะดีไหมครับ